Pauze

De laatste tijd voel ik me gestresseerd op mijn werk en privé. Ik voel me onrustig, opgejaagd, ik pieker veel. De chaos in mijn hoofd is zichtbaar in mijn werk en huis. Ik twijfel heel vaak over hoe het nu verder moet. Dus onderneem ik weinig actie. En dan gaat er niets vooruit. De vicieuze cirkel! Als je je bovendien profileert als stress coach en je ervaart zelf veel stress, dan voel je je toch een bedrieger… Dus, om de cirkel compleet te maken, onzekerheid over mezelf. 

De dingen die me anders wel helpen om rustig te worden en de cirkel te doorbreken werken niet meer. Kortom, er is iets anders aan de hand dat moet aangepakt worden. “Als het niet werkt, doe dan iets anders” Simpel? Ja! Makkelijk? Nope!

Als iets niet werkt, doe dan iets anders

Tijd om te experimenteren en te zien wat dan wel werkt. Ik verander iets en zie wat het effect daarvan is. Op basis daarvan zal de rest gaandeweg wel duidelijk worden. Toch?

Experiment 1: gedurende 6 weken doe ik alsof ik geen zelfstandige in bijberoep ben. 

Sinds dit schooljaar is er op mijn job een nieuwe werking gestart. Dat zorgt voor veel verandering, onduidelijkheid, nieuwe informatie, extra lijstjes invullen, extra … Dat geeft mij stress. Ook mijn collega’s, dus daarin ben ik niet alleen. Toch vind ik het te makkelijk om al mijn stress aan mijn job toe te schrijven. Vandaar dit experiment, hoe ver rijkt de impact van deze verandering? Voel ik me alleen privé beter? Of ook op mijn job? 

De zaak draait niet goed. Dat geeft stress. Ik investeer (tijd, geld, aandacht), maar er komt niets terug. Volgens een onlinecursus moet je starten met heel veel netwerken (‘praat tegen alles wat beweegt’) én je onderscheiden tussen de rest van coaches, therapeuten, … Maak duidelijk waarin jij expert bent. Oh wacht, ik voel me helemaal geen expert want ik heb zelf veel stress. En ik schiet niet in actie. Ik blijf twijfelen. En dus komen er geen cliënten. En dus twijfel ik nog meer (aan mezelf, aan de volgende stap). Juist, die mooie vicieuze cirkel weer.

Volgens diezelfde cursus moet je ook een doel hebben. Oeps! Op papier werk ik netjes iets uit; je stelt jezelf een bedrag voorop dat je jaarlijks wil verdienen. Daar richt je dan je maandelijkse acties op. Dat voelt heel slecht voor mij. Alsof ik een leurder ben. Nee, alsof ik mensen hulp opdring. In onze kapitalistische maatschappij worden we constant overtuigd dat we niet ok zijn. Pas als we X kopen, komt zullen we gelukkig/tevreden/succesvol/… zijn. Sorry marketingmachine, ik wil niet meewerken. Alvast aan iedereen die dit leest: jij bent ok! Jij hebt niets nodig! Gewoon zo, nu! Echt, jij bent ok! (lees zo vaak als nodig!)

Sommigen vragen zich misschien af hoe ik hier ben geraakt. Een korte geschiedenis: Simpeler is ontstaan in een van de moeilijkste periodes uit mijn leven. Toen zag ik het als een project om mijn gedachten te verzetten. Qua businessplan stelt dat niet veel voor. Enkele weken na oprichting, werd bevestigd wat we al langer dachten. Mijn vader was palliatief. Nog twee maanden later overleed hij. 

Mijn vader was een enorm aanwezige persoon. Altijd bezig in een onnavolgbaar tempo. Ondertussen volop mopjes maken en flauwe praat verkopen. En advies geven. Ongelooflijk slecht advies meestal. “En ik zou zeggen hé ….” Bijna dagelijks belde hij op of kwam hij langs met soep of ander lekkers. Ja, hij kookte graag en goed en steeds veel te veel. 

De leegte die hij achterlaat is ongelooflijk groot en onbevattelijk. 2018 ging voorbij en we ploeterden ons erdoor. Nog steeds lijkt het alsof mijn ganse gezin onder een steen zat. De wereld ging aan ons voorbij. In mijn hoofd was alles wazig en mistig. 

Het enige wat ik besloot was om na 10 jaar van job te veranderen. In 2019 startte ik op mijn nieuwe job, schreef ik mijn eindwerk voor mijn psychotherapie opleiding en probeerde ondertussen nog iets van de zaak te bakken. Ik zocht hulp en volgde een onlinecursus, vroeg ideeën aan vriendinnen, testte een workshop uit op familie. Concrete acties bleven heel beperkt. Mijn enthousiasme was altijd van korte duur. Ik deed iets, maar volgde het niet op.  Er klopte iets niet. 

Zoals Luc Isebaert het zo duidelijk stelde: 

“Iemand voelt zich slecht en gaat in therapie als zijn/haar acties niet overeenstemmen met zijn/haar waarden.”

Voila, daar zullen we dus de komende 6 weken aan werken. Helderheid in mijn waarden. Wat is nu echt belangrijk? En hoe kan ik mijn acties daarop afstemmen? 

En zo de chaos innerlijk en uiterlijk hopelijk verminderen. 

Allemaal heel tof, maar hoe begin je eraan en hou je het vol? Alvast enkele magische tips:

  • Begin met iets een beperkte tijd te veranderen. Het is een experiment, ik doe maar alsof. Dus kan ik ook niet falen. 
  • Schrijf erover en het delen met anderen. Schrijven helpt me om mijn gedachten te ordenen. Delen geeft me het gevoel dat iemand dit volgt en me erop aan zal spreken. Dat zal me helpen om door te zetten, ook als ik geen zin heb of als het lastig wordt.
  • Doe iets heel concreet, actie haalt je uit je gedachten. Als ik er geen zin in heb, zet ik een timer voor 25 minuten. Nadien kan ik er gewoon mee stoppen. Met dank aan Matt D’Avella en zijn juiste filmpje op het juiste moment: https://www.youtube.com/watch?v=km4pOGd_lHw

Vandaar dus dit bericht. Ready, set, go!